حقِ مقاومت در برابر اشغال؛ با تأکید بر وضعیت فلسطین

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه حقوق، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان

2 استادیار دانشکده حقوق ؛ علوم سیاسی و تاریخ ، بخش حقوق

10.22099/jls.2024.49129.5071

چکیده

از منظر حقوق بین‌الملل، مخاصمۀ میان گروه‌های مقاومتِ ضد اشغال خارجی و قدرت اشغالگر، مشمول قواعد حقوق بین-المللِ بشردوستانۀ حاکم بر مخاصمات مسلّحانۀ بین‌المللی است.آیا می‌توان این مخاصمه را براساس «حق مقاومت» صورت-بندی و چنین حقی را در منظومۀ حق‌ها جای داد؟ مبانی، منابع و آثار اِعمال این حق کدامند؟ پژوهش اکتشافی-تحلیلی حاضر کوشیده مبنا و منابع این حق را با تکیه بر اندیشۀ حقوق‌طبیعی و در پرتو حقوق‌بین‌الملل تبیین نماید و آثار آن را بکاود. بر این اساس در پرتو اندیشۀ حقوق طبیعی و مشخصاً حق تعیین سرنوشت به عنوان یکی از قواعد آمرۀ حقوق بین-الملل به نظر می‌رسد مردم سرزمین تحت اشغال(جزئی یا کلّی)، می‌توانند حق برمقاومت را با رعایت موازین حقوق بین-الملل استیفا نمایند. البته قلمرو این حق محدود به سرزمین اشغالی و دوران اشغال است و منحصر به مقاومت مسلّحانه نیست. ضمن این که قدرت اشغالگر نیز در سرزمین اشغالی،حق توسّل به دفاع مشروع را ندارد و می‌توان‌گفت حق مقاومت،تضمینی برای‌خاتمه‌بخشیدن به اشغال فراهم می‌کند.با این حال مشروعیت مقاومت مانع از آن نیست که اعضای گروه مقاومت در برابر نقض حقوق بشر و حقوق بشردوستانه مسئولیتی‌نداشته باشند و ممکن‌است در مواردی اعمال ایشان قابل انتساب به دولت‌ذیربط نیز باشد.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

The Right to Resist Against Occupation; Emphasizing the Situation in Palestine

نویسندگان [English]

  • Amir Maghami 1
  • omid shirzad 2
1 Department of Law, Faculty of Administrative Science and Economics,, University of Isfahan
2 Assistant Professor of Public Law,, Department of Law, Political Sciences and History, Yazd University, Yazd, Iran
چکیده [English]

From the point of view of international law, the conflict between resistance groups and the occupying power is subject to the rules of international humanitarian law governing international armed conflicts. The current descriptive-analytical research has tried to explain the basis and sources of this right by relying on the idea of “Natural Rights” and in the light of international law, and explores its effects. Based on this, in the light of natural rights and specifically the right to self-determination as one of the peremptory norms of international law, it seems that the people of the land under occupation (partial or total) can exercise the right to resistance with respecting to international legal standards. The scope of this right is limited to the occupied territory and the period of occupation and is not limited to armed resistance. In addition, the occupying power does not have the right to resort to self-defense in the occupied land, and it can be said that the right to resist provides a guarantee to end the occupation. However, the legitimacy of the resistance does not prevent the members of the resistance group from being responsible for the violation of human rights and humanitarian law, and in some cases their acts may be attributed to the relevant State.

کلیدواژه‌ها [English]

  • "؛ The Right to Resistance"؛ The Right To Self-Determination"؛ ."؛ Armed Conflict"؛
  • "؛ International Humanitarian Law Occupation"