رویکرد قوانین داخلی و اسناد بین المللی به مبنای مسئولیت مدنی ناشی از افشای اسرار تجاری

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه حقوق خصوصی، دانشکده الهیات، حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.

2 عضو هیات علمی دانشکده حقوق وکیل دادگستری

10.22099/jls.2019.5578

چکیده

برخی از دانش‌های فنی که تحت مالکیت شخصی قرار دارند به دلیل داشتن شرایط خاص، دارای وصف محرمانگی هستند؛ به گونه‌ای که به خاطر محرمانگی دارای ارزش تجاری می‌شوند. به همین دلیل، قسمت (ب) از بند 2 ماده‌ 39 موافقت‌نامه‌ تریپس شرط لازم برای حفاظت از این‌گونه اطلاعات را داشتن وصف محرمانگی که منجر به ارزش تجاری شود دانسته است. لذا باید با ایجاد قوانین و اصول حقوقی در سطوح داخلی و بین‌المللی از افشای آن‌ها جلوگیری کرد. حال این سوال مطرح است که در صورت افشای اینگونه از اطلاعات و ورود خسارات، بر اساس چه مبنایی باید مسئول جبران را تعیین کرد؟ افشای اسرار تجاری و ورود خسارات ناشی از آن در میان قالب‌های قراردادی از نظام مالکیت فکری محور، بیشتر متوجه قرارداد لیسانس یا همان اعطای مجوز بهره‌برداری از دانش فنی است، زیرا مجوز بهره‌برداری تجاری از دانش فنی، بدون انتقال حقوق مالکانه، ارائه می‌شود. لذا فرض بر این است که با توجه به ماده 45 موافقت‌نامه تریپس و قوانین داخلی ازجمله ماده 8 قانون مسئولیت مدنی 1339، چنانچه شخصی در اثر افشای اطلاعات محرمانه که دارای ارزش تجاری باشد، مشتریانش در معرض از بین رفتن باشد می‌تواند به‌منظور جلوگیری از استمرار هر چه بیشتر خسارات مادی و معنوی، موقوف شدن عملیات را خواسته (نظریه خطر یا فرض بر تقصیر) و در صورت اثبات تقصیر، مطالبه‌ خسارت کند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Attitude iran laws and international documents toward the base of the Civil Liability Resulting from Revealing the Commercial Secrets

نویسندگان [English]

  • Mohammadreza Hosseinpour 1
  • ali zare 2
1 private Law department, law and political science faculty, Science and research of Islamic Azad University
2 attorney at law