ماهیت و انواع مسئولیت معاونت در دیوان های بین المللی کیفری

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 عضو هیات علمی دانشگاه گیلان

2 دانشجوی دکتری حقوق جزا و جرم شناسی، گروه حقوق جزا و جرم شناسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

10.22099/jls.2020.5771

چکیده

اساسنامه دیوان­های بین­المللی کیفری صراحتاً اصطلاح معاونت را به کار نبرده­اند، بلکه صرفاً به مصادیقی از مساعدت و همکاری در ارتکاب جرم اشاره کرده­اند. مصادیق مختلفی مانند برنامه­ریزی، تحریک و کمک مادی و معنوی در ارتکاب جرائم بین­المللی در اساسنامه این محاکم مورد اشاره قرار گرفته­اند. حال سؤال این است که آیا اشکال مختلف مساعدت و همکاری در ارتکاب جرائم بین­المللی را می­توان به‌منزله معاونت در ارتکاب جرم دانست؟ آیا این امر می­تواند به مسئولیت کم­تر و در نتیجه مجازات خفیف­تر برای متهم منجر شود؟ این مقاله با بررسی معیارهای مختلف جهت تمیز مباشرت از معاونت، به این نتیجه می­رسد که دیوان­های بین­المللی کیفری در رویه جدید خود با استناد به معیار کنترل جرم، مباشرت در جرم را از معاونت تمیز می­دهند. در واقع کنترل­کننده جرم همان فاعل جرم است و سایرین، معاونان در جرم ارتکابی هستند. معاونت در جرائم بین­المللی شامل مصادیق مختلفی می­شود که هر یک از تعریف و شرایط متمایزی برخوردار هستند به طوری که برخی از آن­ها از شدت بیشتری در قیاس با انواع دیگر برخوردار هستند. این تفکیک جهت ارائه تصویر درست از نقش عاملان جرائم بین­المللی است و منجر به مجازات کمتر معاونان در قیاس با مباشران جرائم بین­المللی نمی­شود.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Nature and Modes of Accessory Liability in the International Criminal Courts

نویسندگان [English]

  • Mahin Sobhani 1
  • Nadia Bagheri 2
1 Assistant Professor at University of Guilan
2 Student in Criminal Law and Criminology, Department of Criminal and Criminology Law, Faculty of Law and Political Science, Allameh Tabatabai University, Tehran, Iran.
چکیده [English]

Statute of the international criminal tribunals for Yugoslavia and Rwanda, the Special Court for Sierra Leone and the Statute of the International Criminal Court did not refer to the “accessory”, but merely pointed out examples of assistance in the commission of international crimes such as, planning, instigation, aiding and abetting. There is an important question that if those modes of assistance in the commission of international crimes can be regarded as accessory liability to commit an international crime. Does accessory liability can give rise to less severe criminal liability and then lighter punishment? So, this paper examining various criteria to distinguish between principals and accessories concludes that despite the lack of reference to accessory liability in the statutes of international criminal courts, in practice, they confirm the existence of some modes of accessory liability by reference to the test of control of crime. In fact, those who have "control over the commission of the offence" are perpetrators. As a result, those do not have control over the commission of the crime are accessories. Each mode of Accessory Liability has distinct definitions and requirements, and there is a hierarchical relationship between them. This distinction is intended to provide a true picture of the role of perpetrators of international crimes. However, this does not necessarily lead to less severe punishments for accessories.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Accessory
  • Control of Crime
  • Aiding and Abetting
  • Planning
  • Instigation
  • International Criminal Courts